Wonderlijk of juist typerend voor onze maatschappij? De wereldwijde voedselcrisis, die  medio 2008 volop in de aandacht kwam, is op wonderbaarlijke wijze uit ons gezichtsveld geslopen. De boycots en protesten van uitgehongerde stedelingen van Mexico tot Argentinië, van Marokko tot Jemen en in Indonesië, allemaal verdwenen. Opgelost? Was de top van de Verenigde Naties Organisatie voor Landbouw en Voedsel (FAO) in mei over de crisis dan toch een succes? Of zou het zo zijn dat onze aandacht is verlegd… bijvoorbeeld van honger in andere landen naar onze eigen portemonnaie?

De abrupte verschuiving van media-aandacht van de voedselcrisis naar de huidige financiële crisis, medio 2008, bewijst wel iets. De angst om 1 procent minder te verdienen is groter nieuws dan de vrees dat miljoenen morgen geen brood op de plank hebben. Een provocerende vergelijking? Niet echt, gezien de prijsstijging met 120% van basisvoedsel als rijst, tarwe en maïs over het afgelopen jaar. Maar er is hoop. Twee weken geleden nog berichtte de FAO dat de voorspelde goede rijstoogst voor 2009 de voedselcrisis kan helpen temperen. 

En ook Fidesco draagt een bescheiden steentje bij. Als organisatie met landbouwprojecten en -scholen in Madagascar, Kongo, Indonesië en Burkina ziet het de noodzaak van een globale benadering van het landbouwprobleem in de praktijk. “In tegenstelling tot een inentingscampagne vraagt landbouw veel tijd, een vereiste die verklaart waarom landbouwontwikkeling in het verleden vaak is verwaarloosd”, aldus Jean Robin, directeur van Fidesco Internationaal en zelf docent landbouwkunde. “Fidesco vrijwilligers moeten boeren niet alleen langdurig helpen met het verbouwen van gewassen, maar ook met de verwerking en de handel ervan.” Boeren in Indonesië en Madagaskar leren bijvoorbeeld om fruit te conserveren in jampotten. Fidesco helpt hen een netwerk te creëren waarin de afpersers die voorheen produkten afnamen gepasseerd worden. Zo kan in eerste instantie de familie worden gevoed en vervolgens een inkomen worden verdiend.