“Op 1 september jl. begon mijn missie in de hoofdstad van Colombia. Voor iemand die is opgegroeid in een klein Fries dorpje is wonen in Bogotá op zijn zachtst gezegd “anders”. De stad is immens groot en het is ontzettend druk. Je hebt vrij weinig controle over hoelang het duurt voordat je ergens bent en je weet dus ook nooit hoe laat je ergens kunt zijn. Ik werk hier in het buurthuis “Oasis” in de wijk San Luis. Samen met mijn Colombiaanse collega Claudia ben ik verantwoordelijk voor de acties rondom de “milieutak”. Wij houden ons bezig met het opzetten en onderhouden van een afvalinzamelingnetwerk en recycling in San Luis, de organisatie van een aantal moestuinen in de wijk, waarin bijvoorbeeld (ex-)verslaafde jongeren werken die geld verdienen met de producten die zij produceren (en hierdoor te druk zijn om op straat te hangen), en de ontwikkeling en verkoop van ecologische producten zoals zeep, deodorant en scrub. We organiseren tevens workshops over het maken van deze producten. Daarnaast zijn er taken die niet specifiek gerelateerd zijn aan de milieutak zoals het zoeken naar financiële middelen voor de projecten en Oasis in het algemeen, en samenwerkingsmogelijkheden met andere organisaties en bedrijven onderzoeken en ontwikkelen. Ik heb het ontzettend goed hier, de mensen zijn buitengewoon vriendelijk en gastvrij en ik ben onwijs dankbaar om hier te mogen zijn. Wel moet ik werken aan mijn kennis van de Spaanse taal. Antwoorden op vragen kan ik nog onvoldoende onderbouwen, dus het is ‘si’ of ‘no’, en je krijgt geen reden van mij. Meestal ga ik voor ‘si’, ook al heb ik in sommige gevallen geen idee waar ik eigenlijk ja op zeg, wat dan weer tot grappige situaties kan leiden. Per week heb ik drie uur les en ik vertrouw erop dat het steeds beter gaat. Ik dank u voor uw steun en wens u fijne feestdagen.”