“Op 20 maart jl. ging de quarantaine in Bogotá in. Omdat eerder die week de scholen al op slot gingen, besloten we bij buurthuis Oasis om ditzelfde te doen, wat ervoor zorgde dat ik vanaf 17 maart jl. thuis zat. Voordat de 100 besmettingen waren bereikt was vrijwel alles al gesloten in het land. Alleen voor boodschappen, medische zorg of noodgevallen mag je nog de straat op. Het is verplicht om overal een mondkapje te dragen (supermarkt, openbaar vervoer, etc.) en in sommige supermarkten wordt ook je temperatuur gemeten voordat je naar binnen mag. Daarnaast vliegt er zo nu en dan een helikopter over de stad waaruit iemand met een luidspreker roept dat je binnen moet blijven. Wanneer je ervoor kiest om je niet aan deze regels te houden riskeer je een boete ter hoogte van een Colombiaans maandsalaris of zelfs vier tot zes jaren cel! De corona-crisis heeft een grote impact op de Colombianen omdat de meesten van hen niet betaald worden als zij niet werken. We proberen hen in de wijk San Luis te helpen door donaties te regelen en voedselpakketten uit te delen. De Colombiaanse coronawetgeving is  ook voor kinderen vrij streng, dit komt waarschijnlijk doordat de meerderheid van de Colombiaanse kinderen samenwoont met hun grootouder(s). Daarnaast is een groot deel van de informele economie (tijdelijk) verdwenen, zoals de verkoop van snacks in de bus door dak- en thuislozen. Ik wil voorkomen dat ik het als normaal ga beschouwen dat als ik vijf minuten vanaf mijn appartement aan het lopen ben ik al drie mensen op straat heb zien liggen. Ik wil niet gevoelloos worden voor het lijden van mijn medemens en wegkijken wanneer zij mij om hulp vragen. Ik zie mensen alleen of gezinnen met bijvoorbeeld vier kleine kinderen (waarvan pasgeboren baby’s) op straat zitten, en als er iets is wat ik voor hen kan betekenen dan doe ik dat graag. Al is het maar een pak luiers kopen of een paar peso’s geven. De afgelopen weken heb ik vaak de vraag vanuit Nederland gekregen of ik niet liever naar huis zou willen en of dit zou kunnen. Ik heb ervoor gekozen om dit niet te doen omdat ik ervan overtuigd ben dat dit de plek is waar ik nu moet zijn. Hartelijke groet vanuit Bogotá.”

Romy Sloot